Ten artykuł jest mapą. Pokazuje, który ekran portalu internetowego VOOL zawiera które ustawienie, używając dokładnie tych nazw, które widać na ekranie — i, co równie przydatne, mówi, czego portal nie zawiera, żeby nie szukać czegoś, czego tam nie ma.

VOOL ma cztery oddzielne środowiska. Wyglądają podobnie, ale nie są tym samym, a ustawienie dostępne w jednym może nie istnieć w innym. Niemal każde „nie mogę tego znaleźć” okazuje się szukaniem w niewłaściwym miejscu.

Wzdłuż lewej krawędzi znajduje się wąski pasek ikon. Najedź kursorem na ikonę, aby zobaczyć jej nazwę. Od góry do dołu najczęściej zobaczysz:

To, które ikony widzisz, zależy od Twojej roli, więc Twój pasek może być krótszy niż u współpracownika. Na górze strony są jeszcze cztery elementy: lupa wyszukiwania, koło zębate ustawień, flaga języka oraz, po prawej stronie, menu konta i obszaru roboczego.

Dwie rzeczy, których często szuka się w złym miejscu. Przełączanie obszaru roboczego jest w menu w prawym górnym rogu — kliknij swoje imię, a poniżej pojawi się lista obszarów roboczych, do których należysz, z opcją Create new workspace na dole. Ustawienia Twojego konta są w tym samym menu, pod Settings: imię i nazwisko, otrzymywanie powiadomień e-mail oraz hasło. Ikona postaci na lewym pasku nie jest Twoim profilem — to Access management, czyli zarządzanie innymi osobami.

Sites otwiera się podsumowaniem wszystkich Twoich lokalizacji — przychód (Revenue), zysk (Profit), sesje (Sessions) i zużycie (Consumption) za okres wybrany przyciskami 24h / 1W / 1M / 6M / 1Y — a następnie samą listą Your sites z kolumnami Name, Contract, Occupancy i Public charging. Przycisk Add a site znajduje się nad listą.

Po kliknięciu nazwy lokalizacji zobaczysz trzy karty: Overview, Health status i Load management.

Na karcie Overview u góry są dwa małe panele, każdy z ikoną ołówka otwierającą edycję: Details (adres lokalizacji i jej model cen energii) oraz Availability (czy lokalizacja jest prywatna czy publiczna i po jakiej cenie). Pod nimi znajdują się dane za wybrany okres, a dalej Devices and virtual points — kontrolery LMC i punkty wirtualne w jednej tabeli, ładowarki w drugiej, z przyciskiem Add a device powyżej.

To najbardziej przydatny ekran w portalu i jednocześnie najmniej znany. Lokalizacja → Health status pokazuje wszystko, co jest obecnie nie tak w danej lokalizacji — jeden wiersz na problem, każdy oznaczony jako Error, Warning lub Suggestion, z nazwą urządzenia i treścią komunikatu. Prawdziwe przykłady: „Voltage too low L2.” przy ładowarce, „The device is currently offline and not communicating.”, „LMC communication statuses are not found.”, a jako sugestia: „Please connect the standalone charger to LMC for proper functionality.”

Liczba na karcie to liczba otwartych problemów. Jeśli dowiedziałeś się, że ładowarka zgłasza usterkę, i chcesz wiedzieć jaką, zajrzyj najpierw tutaj. Znaczenie numerycznych kodów stanu wyjaśnia nasz artykuł o kodach stanu ładowarek VOOL.

Kliknij ładowarkę w dowolnym miejscu, w którym się pojawia, a trafisz na jej stronę z kartami Overview, Current activity i Sessions.

Overview pokazuje stan złącza i przycisk Start charging, wskaźnik bieżącej mocy oraz panel Details, który zawiera dokładnie sześć pozycji: Brand, Model, Firmware, Serial, Max power i Connectors. To cały panel — nic więcej się w nim nie ukrywa.

Wszystko, co można zmienić, znajduje się pod przyciskiem Configuration w prawym górnym rogu. Otwiera on panel po prawej stronie z czterema częściami: Settings, Connectivity, Actions i czerwoną Danger Zone. Dwie pierwsze mają własny przycisk Edit.

Wszystkie poniższe są pod przyciskiem Configuration na stronie ładowarki.

Warto osobno przeczytać podsumowanie Connectivity nad tymi przyciskami: zawiera Cellular, WiFi z nazwą sieci i procentową wartością Signal strength, Ethernet oraz informację, czy włączone jest Load management. Słaby sygnał WiFi wyjaśnia wiele sporadycznych usterek.

Ładowarka, która łączy się z internetem przez LMC, a nie samodzielnie, wygląda tu inaczej i nie oznacza to usterki: jej sekcja Connectivity zawiera tylko Load management i OCPP source: LMC, ponieważ połączenie sieciowe należy do LMC, a jej OCPP version brzmi „1.6 (Through LMC)”. Szczegóły WiFi, Ethernet i łączności komórkowej znajdziesz na stronie samego LMC. Gdy taka ładowarka ma już aktualne oprogramowanie, w Actions zamiast Update device widnieje Check for updates, a zielony baner u góry strony podaje wersję, do której ją ostatnio zaktualizowano, wraz z linkiem do logów.

Jeśli Auto start i Automatic charging programs allowed są wyszarzone i nie można ich zaznaczyć, portal wyjaśnia przyczynę na tym samym ekranie:

„At least one pricing rule applies to this device, therefore auto start or automatic charging programs will not be supported, as the system must identify the user to determine who should be billed.” (Do tego urządzenia ma zastosowanie co najmniej jedna reguła cenowa, dlatego auto start i automatyczne programy ładowania nie są obsługiwane — system musi zidentyfikować użytkownika, aby wiedzieć, kogo obciążyć.)

To zwykle przyczyna komunikatu w aplikacji, że automatyczne ładowanie nie jest dozwolone na tym urządzeniu. Nie jest to usterka ani coś, co trzeba wyłączyć gdzie indziej: dopóki do ładowarki ma zastosowanie reguła cenowa, ktoś musi zostać zidentyfikowany przed rozpoczęciem sesji, więc ładowanie musi uruchomić człowiek — kartą RFID lub z aplikacji. Aby to zmienić, Admin lub Workspace manager musi zmienić lub usunąć regułę cenową w Access management → Pricing rules.

W ładowarce bez przypisanej reguły cenowej oba pola są zwykłymi polami wyboru i można je dowolnie zmieniać. Jeśli więc współpracownik może zaznaczyć Auto start w jednej ładowarce, a Ty w innej nie możesz, różnicę robi reguła cenowa, a nie Twoja rola.

Strona LMC wygląda inaczej niż strona ładowarki. Ma tylko jedną kartę, Overview, która pokazuje, jaka część przyłącza sieciowego jest wykorzystywana, oraz blok Current activity ze wskaźnikiem dla każdej fazy (L1, L2, L3) pokazującym ampery i wolty. Jego Details to Serial number, Device name, Site, Type i Connection (przyłącze sieciowe w amperach).

Jego panel Configuration ma własny zestaw ustawień: Device name, Grid connection, Load management, Power meter i External antenna. Connectivity to te same trzy wiersze — Cellular, WiFi, Ethernet. Actions to View logs, Move device to another site, Check for updates i Restart device, a Danger Zone oferuje Factory reset device oraz Delete device. Jeśli LMC jest offline, panel informuje o tym u góry, a zakres ustawień, które można zmienić, jest ograniczony.

Aby zobaczyć, jak urządzenia w lokalizacji są ze sobą powiązane, użyj Lokalizacja → Load management. Struktura jest przedstawiona jako drzewo — każdy LMC z podległymi ładowarkami i limitem prądu dla każdej — z opcjami Collapse all i Expand all oraz ołówkiem do edycji. Pod drzewem Unassigned devices wymienia ładowarki, które — słowami portalu — „are not linked to any LMC or virtual point” (nie są powiązane z żadnym LMC ani punktem wirtualnym). Jeśli zarządzanie obciążeniem nie działa prawidłowo, zajrzyj tutaj.

Vehicles na lewym pasku wyświetla samochody w tym obszarze roboczym wraz ze zużyciem, średnim zużyciem i kosztem na 100 km, łącznym kosztem i przebiegiem.

Warto wiedzieć, czym jest rekord pojazdu w portalu internetowym. Add a vehicle wymaga tylko trzech rzeczy: Vehicle name, Battery capacity (kWh) oraz pola wyboru Private car („Enable this for exclusive access to your vehicle’s data, ensuring privacy and security” — włącz, aby zapewnić wyłączny dostęp do danych pojazdu, prywatność i bezpieczeństwo). Otwarcie istniejącego samochodu przez Vehicle details pokazuje te same trzy pola. W portalu internetowym nie ma listy marek ani modeli i nie da się tu połączyć konta producenta — powiązanie samochodu z producentem, które pozwala VOOL odczytywać poziom naładowania baterii, wykonuje się w aplikacji mobilnej i tylko dla obsługiwanych marek.

Reporting ma dwie karty, Sessions i Report scheduler, oraz dwa przyciski, Schedule i Export. Sesje można zawęzić zakresem dat i przyciskiem Filter; zastosowane filtry pojawiają się jako etykiety, które można usunąć, z opcją Clear filters obok. Każdy wiersz pokazuje End time, Strategy (np. Charge now), Site i ładowarkę, Started by, Duration, Consumption w kWh oraz Revenue, Profit i Cost w euro.

Jeśli Reporting to jedyna rzecz, którą możesz otworzyć, wynika to z Twojej roli, a nie z usterki. Zobacz ostatnią sekcję.

Ikona postaci otwiera Access management z czterema kartami. To tu faktycznie znajduje się większość ustawień na poziomie konta, których ludzie szukają.

Ikona koła zębatego na górnym pasku dotyczy obszaru roboczego jako firmy i otwiera cztery karty.

Robi się to w lokalizacji, a nie w ładowarce: Lokalizacja → Overview → Details (ołówek). Pod nazwą, adresem i mapą znajduje się Pricing model z wyborem między Market i Fixed.

Wybór Market wymaga podania kraju (Country), aby zastosować cenę giełdową, oraz określenia, czy rozliczenie odbywa się według 15-min prices czy Hourly prices. Następnie możesz włączyć Use day/night transmission prices oraz, jeśli wynika to z umowy dystrybucyjnej, Apply the nighttime transmission price on weekends (Saturday and Sunday). Dla dnia ustawiasz godzinę Start i End oraz Transmission cost w centach za kWh; noc obejmuje pozostałe godziny i ma własny koszt dystrybucji. Na koniec Other fees and taxes (optional) obejmuje wszystkie inne opłaty za kWh.

Wszystkie wprowadzane tu ceny są cenami netto (bez VAT), a portal używa tych wartości do obliczania kosztów sesji — jeśli więc koszt wydaje się błędny, najpierw sprawdź te pola.

Również w lokalizacji: Lokalizacja → Overview → Availability (ołówek). Panel nosi tytuł Public charging i sam się objaśnia: udostępnia lokalizację publicznie na charge.vool.com, a „This site will only be visible when at least one of its chargers is online.” (lokalizacja będzie widoczna tylko wtedy, gdy co najmniej jedna z jej ładowarek jest online).

Ceny wprowadzane tutaj również są cenami netto (bez VAT).

charge.vool.com to osobna strona, która nie wymaga konta. Otwiera się jako mapa obok listy z nagłówkiem Choose nearby chargers i liczbą dostępnych ładowarek; każda pozycja zawiera nazwę lokalizacji, liczbę wolnych ładowarek („Available 4 of 4”), adres oraz oznaczenia mocy i typu złącza. Filters zawęża listę według dostępności punktów ładowania — Available, Busy, Private. Przycisk menu u góry zawiera Sites, Support i Login.

Po wybraniu lokalizacji wyświetlają się jej ładowarki z Pricing, Power i Type. Po wybraniu ładowarki widać wykres ceny w centach za kWh w ciągu dnia z rozpisanymi poniżej najbliższymi godzinami, następnie komunikat „You need to plug-in the charger, to start charging” (aby rozpocząć ładowanie, podłącz przewód), przycisk Start charging, link do informacji o ładowaniu i cenach oraz akceptowane rodzaje kart i portfeli. Przycisk staje się aktywny, gdy przewód jest podłączony do samochodu — najpierw podłącz, potem uruchom.

Te pytania pojawiają się na tyle często, że warto powiedzieć to wprost. Dłuższe szukanie ich nie odnajdzie.

To, co pokazuje Ci portal, zależy od Twojej roli, którą Admin lub Workspace manager ustawia w Access management → Members. Charge-only member lub Member widzi znacznie mniej niż Admin — czasem tylko Reporting — a ustawienia urządzeń, reguły cenowe i ustawienia obszaru roboczego nie są dla nich dostępne. Jeśli któraś ścieżka z tego artykułu prowadzi donikąd, nie robisz nic źle; poproś administratora obszaru roboczego o sprawdzenie Twojej roli lub o wprowadzenie zmiany za Ciebie.

Nadal masz problem? Napisz na [email protected] i podaj, w którym z czterech środowisk byłeś i co widzisz na ekranie. To jedno zdanie oszczędza wiele wymiany wiadomości.